سخنان یک کارشناس مسائل خانواده در یک شبکه استانی حواشی ساختگی زیادی ایجاد کرد. از جمله پروانه سلحشوری، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی گفته که «این صداوسیما، صداوسیمای وقاحت است، وقتی مردم نان برای خوردن ندارند، کارشناس سیما پیشنهاد ماساژ پای آقایان را با شیر می‌دهد.» و بعد هم در مورد بودجه صداوسیما مطالبی گفته است. موضوع روابط همسران موضوع بحث ما نیست، اما نظر نماینده اصلاح‌طلب مجلس مبنی بر اینکه «مردم نان برای خوردن ندارند» جالب توجه است، بی آنکه به نتیجه ای که او از بیان این جمله داشته، توجه کنیم. اگر نمایندگان مجلس می‌دانند مردم دچار مشکل اقتصادی و معیشتی هستند، چرا کاری نمی‌کنند؟ چرا سروصدایی از اصلاح‌طلبان مجلس برای تذکر به رئیس‌جمهور و طرح سوال از وزرای مرتبط برنمی‌خیزد؟ چرا طرح سوال از رئیس جمهور در مورد موسسات مالی غیرمجازی یک سال است دارد خاک می‌خورد؟ چرا مجلس هیچ طرحی برای بهبود اوضاع معیشتی ندارد و بجای تدوین چنین طرحی، نمایندگان مشغول نقد برنامه‌های شبکه‌های استانی هستند؟

🔻شاید بشود بخاطر ۵ دقیقه برنامه‌ی یک شبکه استانی سیما که محتوایش را نمی‌پسندیم، حرف از بودجه صداوسیما وسط کشید و این سازمان را صداوسیمای وقاحت نامید، اما آن وقت در مورد مجلسی که برای معیشت مردم قدمی برنمی‌دارد، چه باید بگوییم؟! بودجه‌ی مجلس چقدر است و چه چیزها در موردش می‌شود گفت؟ مجلسی که حتی بعد از آشوب های دی ماه که موج سواری بر دغدغه‌های معیشتی مردم بود، ظرفیتش بجای رفع دغدغه‌ی مردم صرف آزادی آشوبگران شد! آیا درست نخواهد بود که بگوییم مجلس به عنوان دستگاه نظارتی آنقدر درگیر سیاسی کاری شده که از ایجاد فشار بر دولت ناتوان شده و به دلیل اینکه منفعت را در عدم چالش با دولت می‌بیند، ترجیح می‌دهد کاری به کار دولت نداشته باشد و فریادِ مشکل معیشت مردم را سر سازمان‌های غیرمرتبط بزند؟

🔻اگر همین صداوسیما هم اصلاح‌طلب بود، الان امثال همین نماینده‌ی مجلس مشغول سخنرانی در مورد خواص ماساژ پای همسر در تشت شیر بودند! حالا بماند که اگر منتقدین دولت یا یک امام جمعه‌ یا رسانه‌ای اصولگرا از گرسنگی مردم صحبت کرده بود، چقدر متهم به سیاه نمایی می‌شدند!

منبع / نویسنده: کبری آسوپار