147-12 وابستگی اقتصادی از طریق هضم شدن نظام جهانی و نفوذ فرهنگی عملی می‌شود

در دوره استعمار نو، دولتمردانِ دست نشانده‌ی استعمار، معمولاً مردان خشن نظامی مانند رضاخان و محمدرضا پهلوی بودند اما در دوره استعمار فرانو یا «پسامدرن»، استعمارگران سعی می‌کنند رژیم‌های نئولیبرالی با ظواهر دموکراتیک را بر سر کار بیاورند.

⭕️ ممکن است به کشور تحت سلطه در موج استعمار پسامدرن صنایع سنگین یا صنایع کلیدی هم داده شود ولی در هم تنیدگی و فشردگی اقتصاد جهانی، به گونه‌ای است که کشوری که جزء کشورهای متروپل نباشد، چون در مدار و ساختار نظام جهانی حرکت می‌کند که اهرم‌های اصلی مدیریتی آن توسط کشور متروپل اداره می‌شود جزء کشورهای تحت سلطه محسوب می‌شود، حتی اگر مانند هند صنایع کلیدی و مادر را هم دارا باشد.

⭕️ وابستگی اقتصادی اولاً از طریق در هم تنیدگی و پیوستن و هضم شدن نظام جهانی عملی می‌شود و ثانیاً نفوذ فراگیر فرهنگی هم به آن اضافه شده است و شبکه جهانی رسانه‌ای که در حال حاضر در خانه‌های ما و در گوشی‌های ما است خودش مقوّم این وابستگی است.

⭕️ نظام سیاسی ایران همسو با امپریالیسم و استعمار جهانی نیست. یک نظام انقلابی است که از دل یک انقلاب مردمی ضداستعماری و ضداستبدادی و عدالت‌خواه برآمده و نمی‌خواهد نُرم‌های نظام جهانی را بپذیرد چون آن را ظالمانه می‌داند و می‌خواهد کاملاً در برابر آن ایستادگی کند و مسیر مستقلی را برود.

⭕️ اینجا چون حاکمان همسو نیستند مسئله نفوذ مطرح می‌شود. البته به دولت فعلی کاری نداریم؛ اینها روندشان فرق دارد، من ساختار کلی نظام جمهوری اسلامی بعد از انقلاب را می‌گویم.

⭕️ جامعه جهانی قصد دارد از دو وجه، نفوذ خود را عملی کند: نخست از طریق رسوخ به درون حاکمیت و دولتمردانی که انقلاب کرده و دغدغه استقلال و عدالت و مبارزه با نظام جهانی را داشتند و دوم از راه نفوذ به توده جامعه.

⭕️ تجربه برخورد با ایران پس از انقلاب نشان داد تجاوز نظامی به این کشور هیچ نتیجه‌ای ندارد. به همین جهت است که امپریالیسم تصمیم می‌گیرد در جامعه کاری کند که ذهنیت مسئولان در سطوح مختلف قوه مجریه، قوه قضاییه و قوه مقننه را تغییر دهد.

📎متن کامل این مصاحبه را در اینجا بخوانید: yon.ir/SxIiI

نویسنده: شهریار زرشناس
منبع: کانال تلگرام « شهریار زرشناس »